Sunny guy

Chu — an advocate of alternative energy — has said hydrogen car technology needs four “miracles” to become widely adopted, and even Catholics saints “only need three,” the Post reported.

By the way, Joseph Romm (quoted in the article) claims that hydrogen needs five miracles (in the movie “Who killed the electric car?”).

Big Oil still rules supreme, that much is clear. I’ve added Sweden for comparison. The total Oil sector is comparable to a large nation like the United Kingdom or Germany.

Of all the profits in the top 100, almost 50% was made by the 18 big oil companies.

Six of the worlds ten largest corporations are oil companies. Together their income is bigger than that of Canada, Russia or India.

Royal Dutch Shell is the worlds largest corporation. It’s revenues in 2008 where more than 50% of the total Dutch GNP. So the roughly 100.000 people employed by CEO Jeroen van der Veer earned more than half of what the 16 million people ruled by Prime Minister Jan Peter Balkenende earned. I’ll let you guess who is more powerful…

De Amerikaanse economoon Dan Greenwood kan ingewikkelde dingen simpel en toch correct uitleggen. Bijvoorbeeld waarom de economische crisis een tijd is als geen ander om te investeren in groene energie. (Video duurt ruim 7 minuten. Klik op het HQ icon rechtsonder voor hoge kwaliteit.)

Symboliek en tragiek op een prachtige concrete manier verbeeld.

In 1979 legde President Carter zonneboilers op het keukengebouw van het witte huis. Hij zei toen:

“In the year 2000, this solar heater behind me will still be here, supplying cheap, efficient energy. A generation from now, this solar heater can either be a curiosity, a museum piece, an example of a road not taken, or it can be a small part of one of the greatest and most exciting adventures ever undertaken by the American people; harnessing the power of the Sun to enrich our lives as we move away from our crippling dependence on foreign oil.”

Reagan wilde heel erg duidelijk maken dat Amerika niet zou gaan experimenteren met zonne-energie. Niet alleen was er nauwelijk geld voor onderzoek maar in een demonstratief gebaar liet hij de zonneboilers in 1986 van de keuken van het Witte Huis verwijderen. Hij maakte daarmee duidelijk dat hij er alles aan zou doen om te voorkomen dat fossiele brandstof haar positie zou verliezen. Nu is deze zonneboiler letterlijk een museumstuk geworden: een martelaar in de lange strijd tegen fossiele energie.

Reagan kon het tij natuurlijk niet keren. Zon staat op het punt van doorbreken en geen enkele fossiele lobby of regering kan dat voorkomen. Maar hoeveel problemen waren ons wel niet bespaard gebleven als we dertig jaar eerder deze weg waren ingeslagen?

Hoe kan het dat de inaugurele rede van Obama hele volksstammen in vervoering bracht terwijl koele analytici klaagden over het gebrek aan een rode draad? Het antwoord ligt voor de hand: de rode draad was niet beleidsmatig maar gevoelsmatig. Dit was een heldenverhaal met de luisteraar in de heldenrol. Deze generatie zal zijn erfgoed niet  krijgen maar verdienen was de boodschap. Hij schetste de komende jaren als een initiatierite waarmee een nieuwe generatie de kans krijgt om haar plaats in te nemen in de geschiedenis.

De rede was gebouwd op de essentie van het alomtegenwoordige heldenverhaal:

1. Een held van goede komaf is door omstandigheden in een haast uitzichtloze situatie terecht gekomen en wordt door wrede tegenstanders c.q de goden zwaar op de proef gesteld.
2. Iedereen is afhankelijk van de held maar deze moet zich grote opofferingen getroosten en zelf alle uitdagingen overwinnen. (Vaak is het ook een initiatierite van jongen tot man: denk aan Harry Potter en Luke Skywalker.)
3. De held heeft iedereen gered en daarmee heeft hij zijn rechtmatige positie aan het hoofd van de tafel verdiend.

Obama spiegelde zijn toehoorders voor dat deze generatie het heldenverhaal moet doorlopen:

1. Hij begon met woorden als crisis, oorlog, geweld, haat, verzwakte economie, fallissementen, werkloosheid, geen huis meer, slechte scholing, tekortschietende gezondheidszorg en sloot af met “energiegebruik dat onze vijanden helpt en de planeet bedreigt”. Hij schetst “de angst dat … de volgende generatie minder hoge verwachtingen mag hebben”. Kortom: een natie in verval.
2. Obama stelt: “De uitdagingen zijn echt een veelvuldig en we kunnen ze niet eenvoudig of in korte tijd worden aangegaan”; “grootsheid is geen gegeven. Het moet verdiend worden”; “de tocht is niet voor angsthazen of luilakken”. Hij beschrijft ook hoe vorige generaties er hun leven voor gaven. Het lijkt haast of hij je wil afschrikken, tot je beseft dat de uitdagingen juist moeilijk en zwaar moeten zijn; anders ben je geen held als je ze overwint.
3. Hij eindigt met de belofte van glorie: ‘Laten wij de ijzige stromingen overwinnen en de stormen doorstaan. Laat de kinderen van onze kinderen vertellen hoe wij getest werden en hoe wij … niet omkeerden of struikelden.’

Volgens mij durfde nog geen enkele president buiten oorlogstijd zoveel problemen in het vooruitzicht te stellen. Geen enkele president durfde zo onomwonden voor krachtig overheidsingrijpen te pleiten. Het feit dat de speech in goede aarde valt betekent dat men zich aangesproken voelt door de heldenrol die in het vooruitzicht wordt gesteld en dat men (althans in gedachten) bereid is om de daarbij horende offers te brengen. Een sterk staaltje redenaarskunst als je dat weet te bereiken dunkt me.

De beleidsmatige lijn was niet de rode draad maar daarom niet minder interessant. Er zit duidelijk een ‘Green New Deal’ aan te komen. Er is nu een breed draagvlak voor het spenderen van honderden miljarden dollars (wellicht 1 triljard!) extra in de eerste ambtstermijn van Obama. Dat geld zal gaan naar: wegen, het electriciteitsnet, het digitale netwerk, technologische innovatie in de gezondheidszorg, wetenschap, zon, wind, biobrandstof en educatie aldus Obama in de speech. Nu zijn wegen, gezondheidszorg en opleiding standaard onderdelen van een new deal. Maar dat we nu ook over het digitale netwerk, het elektriciteitsnetwerk, zon, wind en biobrandstof praten is uniek en benadrukt hoezeer dat nu onderdeel is van de totale reddingsboot.

En ja, zegt Obama, dat gaan we allemaal doen. De critici snappen niet dat hun tegenargumenten verouderd zijn in deze nieuwe tijd. Ze onderschatten wat er gebeurt als je fantasie koppelt aan gemeenschappelijke doelstellingen en noodzaak aan moed.

De hele visie is duurzame energie op het lijf geschreven. Koppel het aan het heldenverhaal en de miljarden dollars en het is duidelijk: Obama gaat duurzame energie een boost geven zoals ze nog nooit heeft gehad!